Gone Girl is een prachtig voorbeeld van hoe het verhaal dat jij jezelf vertelt een zinsbegoocheling kan zijn. Hoe het verhaal dat jij jezelf vertelt onbewust uitstraalt naar anderen. En hoe diepgaand het verhaal dat anderen over jou vertellen invloed kan hebben op jouw leven.

Het is Nick en Amy’s vijfde verjaardag.  Drie jaar geleden verhuisden zij van hun hippe New York City appartement naar een groots maar generiek huis in het kleine stadje Carthage, Missouri. Het was een familie noodzakelijkheid. Tenminste dat is het verhaal dat Nick probeert Amy van te overtuigen. De aanpassing is niet eenvoudig geweest. Maar nu is het tijd om de vijf jaren huwelijk te vieren.

Amy bedenkt altijd een “treasure hunt” voor haar echtgenoot, met aanwijzingen die verstopt zijn op speciale plekken die hij dient af te leiden uit haar cryptische aanwijzingen. Soms zijn ze meer uitdagend dan anderen, en soms kunnen ze erg irritant zijn.

Het boek is, simpelweg, ingenieus. Gillian Flynn kan haar lezers niet meer verrassen dan zij gedaan heeft in deze verbazingwekkende thriller. Als er ooit een moet je zeker lezen boek is geweest, zeker voor liefhebbers van mysterie,  is het GONE GIRL. En zoveel meer.

Die ochtend krijgt Nick een telefoontje in The Bar, een onderneming die hij en zijn tweelingzus, Margo, eindelijk van droom tot werkelijkheid hebben gemaakt. Aan de andere kant van de lijn informeert zijn buurman hem dat de voordeur van hun huis wijd open is en de kat buiten, wat nooit gebeurt. Nick is al niet in een geweldige stemming, en nu dit. Margo ziet hem met gemengde gevoelens vertrekken.

Eenmaal thuis glipt Nick naar binnen waar hij tekenen ontdekt van een worsteling en geen teken van zijn vrouw. Wat is hier gebeurd? Wat is het verhaal? De politie begint te onderzoeken en, zoals de meeste mensen zouden verwachten, kijken steeds diepgaander naar Nick. Amy’s kleine ‘treasure hunt’ begint Nick’s ergste nachtmerrie te worden.

Als een voormalig journalist zou Nick dienen te weten hoe zijn verhaal eruit ziet voor het publiek, toch gedraagt hij zich te kalm en komt over als helemaal fout.  Zijn onschuld verkondigen overtuigt niemand natuurlijk en de bewijzen tegen hem stapelen zich op. Zelfs Margo drukt haar twijfel uit. Zaken zien er niet zo goed uit.

In de tussentijd worden de lezers getrakteerd op Amy’s nog – te – ontdekken dagboek.  De eerste verhalen hierin gan zeven jaar terug toen zij en Nick aan het daten waren. Ze deelt hoe zij elkaar ontmoet hebben, hoe ze het paarritueel speelden en hoe zij uiteindelijk trouwden. Nu vertelt Nick zijn verhaal, vervolgens vertelt Amy’s dagboek haar verhaal, tenminste in het eerste deel.

Het is eenvoudig om Nick aardig te vinden –  dat wil zeggen,  tot hij een bocht maakt in zijn verhaal. Dan, wanneer je jezelf afvraagt wat hij bedoelde met zijn opmerking en de haren in jouw nek recht overeind gaan staan, verzekert hij je dat hij in echt een goede kerel is. En Amy? Wel, niemand is perfect, maar in dit geval is zij Amazing. Haar ouders zijn de schrijvers van de beroemde serie kinderboeken Amazing Amy. Mooi, getalenteerd, beroemd, rijk en briljant. Amy Elliott Dunne is dit allemaal, vooral briljant. Dus wat is er met haar gebeurd?

Wat je ook doet, denk niet dat je het hele verhaal kent tot je op het einde van het verhaal bent.  Tegen de tijd dat je erachter komt zul je naar adem happen, jouw hoofd schudden en jezelf op het voorhoofd slaan. Je zult je verhaal over wat hier gebeurd is een aantal keren hebben herschreven. Het verhaal is eenvoudigweg ingenieus.