De Niro heeft de titelrol, zoals hij deed in “Taxi Driver” en “Raging Bull”. De naam van zijnm personage is Ben Whittaker en hij is een gepensioneerde, goed gesitueerde weduwnaar die zich vervelend met de relatieve inactiviteit van zijn ‘Zwitserleven’ pensioen. Dus solliciteert hij naar een positie in een “Senior Intern Program” bij een e-commerce onderneming met de naam “About The Fit,” en blijkt te rapporteren aan de oprichter, Jules, een voorbeeld voor Meyers, 21e Eeuw ondernemer type; niet te ver onder haar zonnige uiterlijk —ze wordt gespeeld door Anne Hathaway tenslotte ligt een hoogst gedreven en mogelijkheden denkende go – getter.

De Niro’s personage hier is er eentje die hij bijna nooit heeft gespeeld: een nette, recht to rechtaan, non neurotische normale man die ergens goed in het leven is beland. En in deze film speelt hij het vrij goed. Zijn rol vraagt van hem wat improvisatie als hij interacteert met jongere collega’s en hoort over de vreemde dingen die deze jongeren doen met hun relaties en het internet enzovoorts. Gelukkig blijft de film niet hangen in die verwondering van een oudere met de digitale eeuw; een van de punten van het personage van De Niro is dat hij alert is en competent en ten dienste wil staan. Hij heeft het lastig om ten dienste te staan van Jules, wiens ongelooflijke focus haar direct wantrouwig maakt bij iedereen die een inzicht heeft over hoe zij haar onderneming runt. En de film is vrij goed in de details van haar onderneming en de manier waarop Jules’ visie erop definieert haar praktische eigenaardigheden.

Maar Ben slaagt erin om op goede voet te komen met Jules. Ben’s stage valt samen met een uitdagende periode in de groei van Jules’ onderneming ; Jules’ aide-de-camp Cameron brengt haar het ongebruikelijke nieuws dat de investeerders in het bedrijf die blij zijn met haar succes, een buitenstaander als CEO willen binnenhalen. Jules interviewt plichtmatig prospects zelfs nu ze niet blij wordt van het idee dat ze effectief vervangen kan worden in haar eigen creatie. In de tussentijd krijgt ze in haar thuis leven als standaard als het kan met een carriere vrouw met de nodige tegenslagen te maken. En op zijn minst een tegenslag is niet zo standaard of niet zo eenvoudig te doorstaan.

Hoewel Ben ten allen tijde een voorzichtige, empatische houding aanneemt ventileert Jules vroeg in hun relatie haar ongemak met hem omdat hij te ‘observerend’ is en wanneer hij hulp aanbiedt, doet hij dit in zulk een discrete ridderlijke manier dat die helemaal niet lijkt op een ‘hier komt pappa om de dag te redden’ manier. Ben bewondert Jules oprecht, kijkt tegen haar op zou je kunnen zeggen en wanneer hij zijn ervaring als zakenman loslaat op de onderneming van Jules is het in de geest van kennis delen meer dan een corrigerend verhaal. Wanneer puntje bij paaltje komt biedt Ben Jules de geruststelling dat wat gedaan dient te worden lastig zal zijn en te gaan voor wat jij wilt.

” You’re never too old to keep an open mind” – leuk.